آيدا

simasamet2007 — Mon, 21 Jan 2008 07:07:52 GMT

به سراغه من اگر می آیید پشت هیچستانم
پشت هیچستان جایی است
پشت هیچستان
رگ های هوا
پر قاصد هایی است که خبر می آرند از گل وا شده دور ترین بوته خاک
روی شن ها هم جای سم اسبان سواران ظریفی است
که صبح به سر تپه معراج شقایق رفتند
پشت هیچستان چتر خواهش باز است
تا نسیم عطشی در بن برگی بدود
زنگ باران به صدا می آید
آدم اینجا تنهاست و در این تنهایی سایه نارونی تا ابدیت جاریست
به سراغ من اگر می آیید نرم و آهسته
بیایید مبادا که ترک بردارد
چینی نازک تنهایی من

simasamet2007 — Mon, 21 Jan 2008 06:48:37 GMT

ما زیاران چشم یاری داشتیم

خود غلط بود آنچه می پنداشتیم

simasamet2007 — Sun, 09 Dec 2007 09:42:04 GMT

یه فیلمی هست تازه شروع شده،نمی دونم می بینین یا نه.من که از تلویزیون فقط همینو می بینم از بقیه اش خوشم نمی آد .تو اون یه خانمی هست که می گه از مردا متنفرم.می خواستم بگم منم دقیقا احساسه اونو دارم.از مردا خیلی متنفرم. البته موقعی که با سعید آشنا شدم با خودم گفتم شاید یا استثناهایی هم باشه .اما من اشتباه می کردم.یه توصیه به همه دخترا...........................................

همیشه سعی کنین رو پایه خودتون وایسین

simasamet2007 — Sun, 09 Dec 2007 09:34:48 GMT

قسمت نمی شه انگار

دسته تو رو بگیرم

برای آخرین بار

برای تو بمیرم

simasamet2007 — Sat, 24 Nov 2007 12:19:39 GMT

simasamet2007 — Sat, 24 Nov 2007 12:14:32 GMT

simasamet2007 — Sat, 24 Nov 2007 12:13:24 GMT

simasamet2007 — Sat, 24 Nov 2007 11:55:01 GMT

simasamet2007 — Sat, 24 Nov 2007 11:52:10 GMT

simasamet2007 — Thu, 22 Nov 2007 10:53:01 GMT

من اگه كسي رو داشتم                                           ديگه دربدر نبودم
با غم وغربت واندوه                                            ديگه همسفر نبودم
اگه زخم نخورده بودم                                            تورو باور نمي كردم
توي اين ديار غربت                                             باغمت سر نمي كردم
كولي شب زده بودم                                             پشت گريه صدات كردم
از پس آينه عشق                                              تا هميشه نگات كردم
آخه دردم درد تو بود                                            درد دور از من و ما بود
شكل تنهايي و غربت                                             سرنوشته آدما بود
با چشات دنيا رو ديدم                                           حتي من فردا رو ديدم
توي قلب قطره بودم                                              باتو من دريا رو ديدم
ديدي اي دل                                                       كه غم عشق دگرباره چه كرد
چون بشد همدم من                                              يار وفادار چه كرد

ديگه نمي خوام تورو ببينم
برو ديگه تو نيا كنارم
ديگه تمومه هرچي كه بوده
برو از پيشم ديگه دوست ندارم
كاشكي از اول من مي دونستم
دوست داشتنه تو همش فريبه
مي رم از پيشت تا كه بدوني
هميشه دنيا اينجور نمي شه

ديگر کسي نديده که من ناله سر کنم

دل را به زخم خاطره ات خون جگر کنم

ديوانه ام مگر که به چاقوي ياد تو...

اين زخم را بکاوم و هي بيشتر کنم

شيطان تويي که عشق به دنيا فروختي

ادم نيم اگر که عمر به نفرت هدر کنم

اري تو رفته اي.به سلامت بهشت من

من خويش را چرا بي تو در به در کنم

ما هر دو بايد از دل اين جاده بگذريم

بخشيدهام تو را به خدا

که سبک تر سفر کنم...........(اينم شعري از شيرين جونم)

رفتي.....................................................

به درك!!!!!!!