|
|
|
به سراغه من اگر می آیید پشت هیچستانم پشت هیچستان جایی است پشت هیچستان رگ های هوا پر قاصد هایی است که خبر می آرند از گل وا شده دور ترین بوته خاک روی شن ها هم جای سم اسبان سواران ظریفی است که صبح به سر تپه معراج شقایق رفتند پشت هیچستان چتر خواهش باز است تا نسیم عطشی در بن برگی بدود زنگ باران به صدا می آید آدم اینجا تنهاست و در این تنهایی سایه نارونی تا ابدیت جاریست به سراغ من اگر می آیید نرم و آهسته بیایید مبادا که ترک بردارد چینی نازک تنهایی من |
+ نوشته شده در دوشنبه یکم بهمن 1386ساعت 10:38 توسط اكرم
|
